Het werk zit erop, het eten zit erin...
De gevulde uien bleken iets meer werk te zijn dan ik na het lezen van het recept had ingeschat, maar het was het zeker waard. De uien worden nadat je de rokken voorzichtig hebt losgepeuterd eerst zachtjes in een bouillon gekookt en daana gevuld met een mengsel van broodkruim, peterselie, geraspte tomaat, knoflook en feta. Ottolenghi schrijft dat je de uien goed moet vullen en dan de zijkanten naar elkaar toe trekken zodat een soort dikke sigaar ontstaat. Nog los van het feit dat de uihelften een gat onderin hebben waar de vulling weer uit wil, begreep ik de aanwijzing van het naar elkaar toetrekken van de zijkanten niet. Waar zitten aan een ronde ui de zijkanten? Toch heb ik een soort gevulde uirolletje gefabriekt en de smaak was bijzonder aangenaam, alweer voor herhaling vatbaar. De perencrostini, met gegrilde peer en geitenkaas, voor vanavond misschien iets te groot uitgevallen, maar wel erg lekker. Een goed voorgerecht voor bij een mooi etentje. De salade van waterkers met pistache en oranjebloesem, bevat wel een hele theelepel oranjebloesemwater en inderdaad waterkers en wat pistachenootjes maar daarnaast gaat er een flinke verzameling verse kruiden door, niet fijngehakt maar gewoon als blad. In totaal 60 gram aan blaadjes basilicum, koriander, dille en dragon gaat erbij, 60 gram klinkt niet veel maar het is een flinke berg blaadjes. De salade maken stelt verder niets voor, kwestie van alles op het laatste moment bij elkaar doen. Tevreden geluiden van de eters. Conclusie: deze aflevering was (nog) lekkerder dan die van vorige week.
En voor wie zich afvraagt waar de kervel is gebleven, die diende als garnering op de perencrostini.
