Voor de witlof haal je de blaadjes van twee stronkjes los. Van roquefort en creme fraiche en een beetje peper maak je een mooie romige saus waarmee je de losse lofblaadjes insmeert, Ottolenghi vindt dat je hierbij je handen moet gebruiken, zodat elk deeltje van de lof bedekt wordt. Bekleed een schaal, of per persoon een bordje, met wat bladeren radicchio en/of minisnijbiet en schik daarop de besmeerde lofblaadjes in stapeltjes van 6 tot 8 blaadjes. Bestrooi het geheel met grofgehakte walnoten en pijnboompitten, die je al eerder in een beetje boter goudbruin hebt geroosterd. Super lekker en super simpel.
Dan de socca, socca is een soort pannenkoek van een beslag van kikkererwtenmeel, volgens de beschrijving bij dit recept een specialiteit uit Nice, maar dit soort pannenkoeken of platbroden zijn onder andere namen (farinata in Italie) overal rond de Middellandse Zee te vinden. Voor dit recept worden de pannenkoekjes belegd met een laagje botergaar gestoofde uienringen en wat geroosterde tomaatjes. Het beslag maak je van kikkererwtenmeel met water, een beetje olijfolie en zout en peper. Dit klop je tot een glad beslag waar je vervolgens stijfgeslagen eiwit doorheen spatelt. Van dit beslag bak je kleine pannenkoekjes, die je op een bakplaat in de oven nog even nagaart. Waarna je ze bedekt met de uien en tomaatjes en nog een paar minuutjes in de oven zet. Warm serveren met een beetje creme fraiche erbij.
Ook lekker en dit recept nodigt uit tot variëren, met beleg, maar ook met smaken door het beslag. Ik kan met wel wat lekkers voorstellen met komijn erdoor bijvoorbeeld, of rozemarijn, of gerookt paprikapoeder....
