dinsdag 29 april 2014

Project Plenty 8

Zondagavond iets verkeerds gegeten, en de hele nacht en maandagochtend bezig geweest met de 'verwerking' hiervan. Gisteren was daarom een dag waarop ik even niet aan eten moest denken, tamelijk bijzonder voor mij! Het was vanochtend dus wel even omschakelen naar Ottolenghidag, maar het is gelukt. Broccolipie met gorgonzola (blz. 92) is het geworden. 
Een bladerdeegbodem eerst blindbakken en daarna vullen met gesmoorde prei, vermengd met wat room, mosterd, dragon en bieslook. Op/in dit mengsel een ruime hoeveelheid kortgekookte broccoliroosjes strooien een beetje aanduwen en daaroverheen weer kleine brokjes gorgonzola. Het geheel afdekken met een bladerdeegdeksel en dan 30 minuten in de oven. Het resultaat zag er prachtig uit en smaakte ook goed.


Ottolenghi gebruikt voor een taartvorm van 25 cm doorsnede 500 gram roomboterbladerdeeg. Ik had een rol vers deeg van 270 gram waarmee ik de vorm kon vullen, de deksel was misschien een beetje aan de krappe kant maar het werkte wel. Ik vraag me nu af of het de bedoeling is dat je het deeg dikker laat of is het deeg dat Ottolenghi gebruikt zoveel zwaarder? De hoeveelheid vulling was erg ruim voor de vorm, ik heb er nog een minitaartje mee kunnen vullen. Bovendien was de vulling ook iets te vochtig, waardoor de bodem slap werd, misschien toch een dikkere bodem?

Bij een volgende keer dus iets meer deeg gebruiken dan ik nu heb gedaan en een grotere taartvorm waar alle vulling wel inpast.

maandag 21 april 2014

Project Plenty 7

Ottolenghidag valt deze week op 2e paasdag. Dit keer wordt het de Groentenpaella (blz.80), een paellarecept met gele en rode paprika, venkel, ui, dubbelgedopte tuinbonen, minipomodori, kleine artisjokken op olie en kalamataolijven, veel kleur en smaak dus. 

Eerst wordt de fijngehakte ui gesmoord in ruim olijfolie, daarna gaan de paprika en venkel erbij en tot halfgaar bakken, kruiden erbij (gerookt paprikapoeder, kurkuma, laurier en cayennepeper) en dan de rijst even meebakken.  2 dl sherry erbij, die we speciaal voor dit doel hebben aangeschaft, een minuutje in laten koken en dan de (zelfgemaakte) groentebouillon erbij. Op een zacht vuur 20 minuten laten pruttelen. Daarna moet van Ottlenghi het vuur uit en moeten de dubbelgedopte tuinbonen, de in kwarten gesneden artisjokjes en de gehalveerde tomaatjes eroverheen en moet het geheel afgedekt nog tien minuten staan. Mijn paella was na die 20 minuten nog heel nat en de rijst nog niet echt gaar,  nog maar wat langer door laten pruttelen dus. Zo had ik ook mooi nog wat tijd voor het dubbeldoppen van de tuinbonen, dat toch iets meer werk bleek dan gedacht. Na 7 minuten extra was de rijst wel goed maar er was nog steeds teveel vocht, waarschijnlijk gebruikt Ottolenghi een rijstsoort die meer vocht opneemt. Het overtolllig vocht heb ik dus maar voorzichtig in een pannetje gegoten (lekker natje!). Vervolgens de tuinbonen, artisjok en tomaatjes erop en alufolie erover. Na tien minuten folie eraf en gehalveerde, ontpitte kalamatas en grofgehakte bladpeterselie erover en smullen maar. Een smaakvolle paella met een verrassend pittig accent. 



dinsdag 15 april 2014

Project Plenty 6

Deze keer ga ik voor de Pie van wijnbladeren met kruiden en yoghurt (blz 158) met daarbij de door Ottolenghi zelf gesuggereerde Geroosterde aubergine met tahin (blz 122). De pie krijgt een vulling van yoghurt met pijnboompitten en, hoe kan het anders, weer een ruime hoeveelheid kruiden (dille, peterselie, munt en dragon).  De bodem van een ovenschaal bedek je met de wijnbladeren die je vervolgens bestrijkt met gesmolten boter. Dan de vulling erin, overhangende bladeren erom vouwen en de bovenkant ook bedekken met bladeren, deze ook weer bestrijken met boter en bestrooien met broodkruim. Na 40 minuten in de oven is het resultaat een heerlijk geurende, en smakende, platte taart. Een nadeel: de taart is door de wijnbladeren moeilijk mooi in punten te snijden. Ook leuk als hapje voor een feest.

De geroosterde aubergine met tahin wordt omschreven als een voedzame dip of saus. Of samen met stukjes tomaat en komkommer als salade. De aubergines moeten direkt op de gasvlam van het fornuis worden geroosterd, een spannend klusje.
Dit duurt een klein kwartier waarbij de aubergines veelvuldig moeten worden gedraaid, tot het vructvlees zacht is en de schil geblakerd. Als de aubergines wat zijn afgekoeld haal je het vruchtvlees eruit en laat dit een half uur uitlekken. Vervolgens meng je de grofgesneden stukken aubergine met tahin, citroensap, knoflook en peterselie tot een soort saus. Met kleingesneden stukjes tomaat en komkommer erdoor maak je er een salade van. Tot slot strooi je er nog granaatappelpitjes over. Heerlijk van smaak. Als saus lijkt het me ook lekker met bijvoorbeeld kleine (lams)gehaktballetjes.




 
 

dinsdag 8 april 2014

Project Plenty 5

Deze week stort ik mij op de Gekarameliseerde knoflooktaart (blz 38). Een taart die mij al intrigeert vanaf het moment dat het boek in mijn bezit is, maar het was er nog niet van gekomen hem te maken. De taart bevat 3 bollen knoflook, allleen al het pellen van al die teentjes is een flinke klus. De knoflook wordt eerst geblancheerd, daarna gebakken in een lepel olijfolie en vervolgens moet er azijn, suiker, fijngehakte rozemarijn, thijm en wat water bij. In dit mengsel moeten de teentjes koken tot de vloeistof tot een soort stroopje is ingekookt. De knoflook gaat in de voorgebakken bladerdeegbodem samen met twee soorten geitenkaas en wat ei en room en vervolgens drie kwartier in de oven.

En zo komt het dan uit de oven. Erg lekker en ondanks de vele teentjes geen heftige maar juist een subtiele knoflooksmaak, waarin de kaas misschien iets overheerst. Een volgende keer zal ik nog meer knoflook gebruiken op dezelfde hoeveelheid kaas. Bij deze taart heb ik de Salade van kool en koolrabi (blz 99) gemaakt. Een salade waar behalve kool en koolrabi veel dille en gedroogde morellen (zure kersen) in gaan. Naar die gedroogde morellen heb ik nog wel even moeten zoeken: niet bij Marqt, ook niet bij de drie Turkse winkels waar ik langs fietste, de noten en zuidvruchten stal op de Cuyp had ze ook al niet, maar de biologische supermarkt gelukkig wel. De kool en koolrabi moeten in smalle reepjes gemengd met veel dille, de zure kersen, cintroenrasp en veel citroensap. Van Ottolenghi moet je de salade een minuut kneden zodat de smaken goed vermengen en de kool en kersen wat zachter worden. Het resultaat is een lekkere friszure salade die het ook goed bij de knoflooktaart doet.

dinsdag 1 april 2014

Project Plenty 4


Mijn exemplaar van Plenty zit inmiddels vol met bladwijzers. Oude kassabonnen en boodschappenbriefjes bij recepten die ik misschien binnenkort wil maken. Gisterenavond lang bezig geweest om een Ottolenghi menu samen te stellen in de veronderstelling dat we vandaag met 5 of 6 eters waren. Ik kon niet kiezen tussen Paarse broccoletti met rijstnoedels of Pittige tahu met geplette zwarte peper en nog zo'n vier andere mogelijkheden, er staat gewoon teveel lekkers in dit boek. Vanochtend bleek dat we maar met z'n drieen zouden zijn en toen ik nog eens door Plenty bladerde besloot ik tot een geheel ander menu. Rokerige frittata (blz 96) en Itamars bulgurpilaf (blz 242). Eenmaal op tafel bleek ik toch voor ongeveer 6 personen te hebben gekookt, maar ach morgen is het ook nog lekker...


Dit keer komen er los van wat bieslook geen bossen verse kruiden aan te pas. De rokerige frittata bevat naast uiteraard ei onder andere bloemkoolroosjes, gerookt paprikapoeder en scamorza  (soort gerookte mozzarela). De frittata is erg lekker en makkelijk te maken. In de bulgurpilaf moet veel rode paprika en ui en verder krenten, korianderzaad en roze peperkorrels. Naar die peperkorrels heb ik wel even moeten zoeken, bij de winkel waar ik meestal kruiden koop hadden ze wel roze peper maar die wilde ze me niet verkopen: "slechte kwaliteit, overmorgen komt nieuwe binnen". Gelukkig bood Marqt uitkomst. Ook de pilaf is geen ingewikkeld recept en de smaak is fijn. De gerechten doen het ook erg goed samen, de combinatie komt ook niet van mijzelf maar is door Ottolenghi gesuggereerd. Deze derde aflevering van project plenty was wat koken betreft een makkie, maar de smaak was er niet minder om.