Project Plenty 28

Omdat ik vandaag de tentoonstelling van Herman de Vries in Schiedam ga bekijken is er maar beperkte tijd voor Ottolenghi. Daarom ga ik voor een relatief makkelijk recept: Knapperige pappardelle (blz. 252). Een pasta met champignons, bimi, room en panko broodkruim. Ottolenghi geeft een recept voor 2 personen, ik verdubbel dus de hoeveelheden, achteraf gezien was dit niet nodig geweest van deze hoeveelheid kan je makkelijk met 6 tot 8 man eten. Kleine champignons halveren en in een ruime hoeveelheid olijfolie bakken tot ze gaan kleuren. Hier ging het door mijn dubbele hoeveelheid al mis. Teveel champignons tegelijk in de pan wil namelijk niet echt bakken, het wordt meer smoren,maar dat is ook lekker. Vervolgens voeg je witte wijn, tijm, laurier en wat suiker toe, aan de kook brengen en tot een derde inkoken. Hierna room toevoegen en de saus warm houden. Bimi blancheren (de wat grotere exemplaren kleiner snijden) en apart houden. Panko broodkruim in een droge koekenpan goudbruin roosteren. Fijgehakte peterselie vermengen met geraspte citroenschil en fijngehakte knoflook. De pappardelle (brede pastalinten) koken en ondertussen de bimi aan de saus toevoegen en langzaam opwarmen. Als de pasta al dente is afgieten en een deel van het kookvocht bewaren, voeg een beetje hiervan aan de saus toe samen met de helft van het peterseliemengsel. De pasta in een grote schaal doen, saus erover scheppen overgebleven peterseliemengsel en panko erover strooien. Lekker, maar de volgende keer gewoon een keer het recept maken!

Aan te raden dus, net als de tentoonstelling van Herman de Vries, die was zeker de moeite waard.

Project Plenty 27

Eten waar je warm van wordt, daar hebben we vandaag behoefte aan. De Vindaloo van twee soorten aardappel (blz 18) lijkt, in ieder geval op papier, hier aan te voldoen. Het is weer een typisch Ottolenghi recept gezien de waslijst aan specerijen die er in gaan: 

kardemompeulen, komijnzaad, korianderzaad, kruidnagel, geelwortelpoeder, paprikapoeder, kaneel, mosterdzaad, fenegriekzaad, kerrieblaadjes, gemberwortel en rode chilipeper. De eerste drie (peulen en zaadjes) worden in een droge pan geroosterd en dan in de vijzel gestampt samen met de kruidnagel en vervolgens vermengd met kaneel, paprika en geelwortel. Fijngehakte sjalotten fruiten met mosterd- en fenegriekzaad, vervolgens het specerijenmengsel toevoegen met de kerrieblaadjes, fijngehakte gemberwortel en chilipeper, nog even doorbakken en ontvelde in stukken gesneden tomaat toevoegen met wat appelazijn en water. 20 minuten laten sudderen en dan in stukken gesneden aardappelen en rode paprika toevoegen, weer 20 minuten sudderen en dan in stukken gesneden zoete aardappel erbij en in 40 minuten gaar laten worden. Dat duurde bij mij iets langer. Tot slot de saus nog een minuut of 10 zonder deksel laten inkoken. Serveren met rijst, koriander en een dotje dikke yoghurt. En inderdaad je wordt er lekker warm van.

Project Plenty 26

Vanwege positieve berichten van de benedenburen over dit recept maak ik vandaag de Knapperige pompoenparten met zure room (blz 72) en ik sluit me geheel aan bij die positieve berichten. Het is een lekker gerecht, mooi om te zien en niet ingewikkeld te maken. Plakken pompoen (met schil) van een centimeter dik inkwasten met olijfolie en bestrooien met een mengsel van broodkruim, peterselie, tijm, citroenschil, knoflook en parmezaanse kaas, strooisel een beetje aandrukken en een half uur in de oven tot de pompoen gaar is en de korst knapperig. 

Voor het serveren bestrooien met (nog meer) geraspte citroenschil. Zure room, losgeroerd met wat dille en zout en peper er apart bij geven. 

Om de maaltijd compleet te maken heb ik er bulgur en een groene salade bij gegeven. 

Volgens mij zijn deze pompoenparten in kleinere stukjes ook prima als borrelhapje te serveren.

Project Plenty 25

De herfst is losgebarsten en ik ben al een week verkouden. Tijd voor eten waar je lekker warm van wordt en het liefst niet te lang voor in de keuken hoeft te staan. Dat laatste is nog wel een opgave als je uit Plenty wilt koken, maar na enig bladeren kwam ik uit bij de Stoofpot van snijbiet, kikkererwten en tamarinde (blz 148). In zijn inleiding op dit recept zegt Ottolenghi dat dit een fantastisch hoofdgerecht is voor een druilerige dag, dus wat wil je nog meer. Het is geen ingewikkeld recept en de ingredientenlijst is voor Ottolenghi's doen beperkt. De snijbiet moet je eerst blancheren van Ottolenghi, omdat er geen snijbiet te krijgen was heb ik wilde spinazie genomen en ik was zo eigenwijs om die niet te blancheren maar in een flinke pan met een klein beetje olie te laten slinken. Een ui in ringen met karwijzaad in 10 minuten goudbruin bakken, dan wat tomatenpuree meebakken en vervolgens een blik tomatenblokjes, gekookte kikkererwten, de geslonken snijbiet/spinazie, gemalen koriander, zout, peper en wat water toevoegen. Tamarindepasta met een beetje water losroeren en aan het groentemengsel toevoegen, het geheel aan de kook brengen en een half uurtje laten sudderen. Ondertussen rondkorrelrijst (is dat, risottorijst?) met een klont boter in een pan op halfhoog vuur zetten en doorroeren tot alle rijstkorrels bedekt zijn met boter. Water toevoegen aan de kook brengen en de rijst gaar koken. Als de stoofpot te vochtig is nog even zonder deksel laten inkoken, tot slot nog citroensap door de stoofpot roeren. De (romige) rijst opscheppen en in een kuiltje de stoofpot doen, lepeltje griekse yoghurt erop en bestrooien met fijngehakte koriander. Simpel en lekker maar het Plenty-wow gevoel bleef hier uit.

Maar het kan niet alle dagen feest zijn toch?