De snijbietkoekjes met zuringsaus werden spinaziekoekjes zonder zuringsaus. Snijbiet was namelijk bij de diverse groentenstallen en winkels waar ik geweest ben niet te vinden (verkeerde seizoen?) In een ander snijbietrecept uit Plenty geeft Ottolenghi het advies om spinazie te gebruiken als je geen snijbiet kunt krijgen en wat citroensap toe te voegen, dus... Spinaziekoekjes. Ook zuring heb ik nergens kunnen vinden maar de zuringsaus hoeft van Ottolenghi niet perse, met een kneepje citroensap is het volgens hem ook erg lekker.
De spinazie in een grote koekenpan laten slinken, goed uit laten lekken en tot slot nog het laatste vocht (en dat is niet een beetje!) eruit knijpen. De uitgeknepen spinazie grof hakken en in een mengkom doen, vermengen met broodkruim, grofgeraspte pecorino, in wat olijfolie geroosterde pijnboompitten een eitje en peper, zout is vanwege de pesorino niet echt nodig. Het geheel goed mengen en er koekjes van ongeveer 5 x 1,5 cm van vormen. Bak de koekjes in een klein laagje olijfolie aan beide kanten in 3 minuten goudbruin. Tenminste dat is wat Ottolenghi zegt. In mijn geval duurde het iets langer en werd de koekjes niet goudbruin, maar gelukkig wel erg lekker.



Geen opmerkingen:
Een reactie posten